Seizoensgebonden?

‘Heeft u nog, eh, gloeiwijn?’ vraagt een jongeman aan een supermarktmedewerker. Het is zaterdagmiddag 13 februari 2021 en buiten is het min 7 graden Celsius. Ik sta binnen, vlakbij, en niet toevallig ook op de wijnafdeling. De medewerker verstaat hem niet, en dat begrijp ik, want de jongen mompelt. Onzeker over zijn vraag? Of over zijn leeftijd? Hoe dan ook, ik heb nog nooit iemand naar gloeiwijn horen vragen. Terwijl het natuurlijk een letterlijke vertaling is van glühwein. De jongen herhaalt aarzelend zijn vraag. ‘Heeft u nog gloeiwijn, eh, gluuuuwijn?’ De supermarktmedewerker knikt nu begripvol en kijkt behulpzaam mee in de onderste schappen, waar gewoonlijk alle goedkope meukwijn staat. ‘Nee, sorry, uitverkocht.’

“Seizoensgebonden?” verder lezen

Sterallures

Dat 2020 als gevolg van Covid-19 een bijzonder jaar is, ondervinden we allemaal. In wijnland, meer in het bijzonder de Champagne, staat 2020 ook om een andere reden in de annalen: als het jaar van de vroegste oogst ooit. Met dank aan de klimaatveranderingen. De eerste, meest vroegrijpe druiven werden al op 17 augustus geplukt. Belangrijker echter is dat 2020 een voortreffelijk champagnejaar belooft te worden. En dat is bemoedigend nieuws, niet alleen voor de producenten maar vooral voor ons als consument. Een beetje sprankeling in deze lockdowntijden kan iedereen gebruiken, toch?

“Sterallures” verder lezen

Hoezo, zomerwijn?

rosé is van alle jaargetijden

Het coronabaardje staat Verloofde best goed. Over mijn coronakilo’s daarentegen ben ik minder enthousiast. Laat ik het zo zeggen, ik bevond me al in de fase dat er eerder wat kilo’s af konden dan erbij. Maar ik ben vast de enige niet die tijdens de (al dan niet intelligente) lockdown, nét iets vroeger aan het aperitiefje begon. Wat daarna moeiteloos overging in een glas wijn bij het eten. Dat nog lekkerder smaakte met het glas wijn. Zo kwam van het een het ander. En een paar pondjes extra dus…

“Hoezo, zomerwijn?” verder lezen

Snoepgoed

Een echte verklaring waarom de Brit Charles Gorden Maynard in 1909 zo vasthoudend was over de naam heb ik niet kunnen vinden. Maar feit is dat hij ervan overtuigd was dat ze winegums moesten gaan heten. Misschien omdat de smaken van de zopas ontwikkelde fruitsnoepjes hem deden denken aan bepaalde wijnen? Zijn vader, bij wie hij in het snoepgoedbedrijf werkte, zou hem bijna ontslagen hebben. Als streng gelovig man en geheelhouder had Gerard Riley Maynard niets met wijn.

“Snoepgoed” verder lezen