Collioure 2017

Sint Vincentius is de patroonheilige van de wijnbouwers. Dat hij ook dakdekkers, zeelieden, handelaars en kuipers beschermt is mooi meegenomen, maar geldt hier als terzijde. Zijn naamdag valt op 22 januari en volgens het volksgeloof zou dat het moment markeren waarop de wijnstokken ‘ontwaken’ uit de winterse rust. Maar er zijn blijkbaar meer heiligen die Vincent heten. Zo delen we drie dagen in de vreugde van de lokale bevolking van Collioure, een beeldig kustplaatsje in het zuidwesten van  Frankrijk, dat al een paar honderd jaar midden augustus St. Vincent herdenkt, de beschermheilige van het stadje. “Collioure 2017” verder lezen

Roze

fifty shades of rose

Of het nu de zomerse temperaturen zijn of de uitnodigende kleurtjes, ik weet het niet, maar dezer dagen gaat er in onze keuken of op het terras verrassend vaak een fles rosé open. Soms als aperitief, soms als maaltijdwijn en hoera, ook als er iets te vieren is!

Rosé is niet de gemakkelijkste wijn, dat wil zeggen, als je een goede wil maken. Dat heeft er lang aan ontbroken want rosé werd voornamelijk in de zomer gedronken. “Roze” verder lezen

Het leven is een feest….

Zelden zoveel opgewekte, enthousiaste en gedreven mensen bij elkaar gezien als de afgelopen dagen in Avignon. De hele maand juli staat dit mooie zuid-Franse stadje (met het formidabele middeleeuwse pauselijk paleis en de bekende brug van het liedje Sur le pont, d’Avignon, on y danse, on y danse…) in het teken van muziek, dans, theater, dans en spektakel. De straten zijn behangen met affiches, wapperend in de mistral. De gelegenheidsartiesten, al dan niet ludiek verkleed, delen flyers uit om het met vele duizenden toegestroomde publiek te lokken naar hun voorstelling. En iedereen even vriendelijk, goedlachs en vrolijk… een verademing.

En natuurlijk vloeit de wijn rijkelijk op de pleinen. Op welk moment van de dag je ook komt, de terrassen zijn vol, er wordt gegeten, geklonken en gedronken. Ondertussen kijk je je ogen uit naar die bonte stoet van mensen die zich aan je voorbij trekt.

Dat deden we ook eerder deze maand, tijdens een groot diner op een kasteeltje even buiten Reims. We waren te gast bij de Confrérie de Sabre d’Or die hun jaarlijkse bijeenkomst met een uitstekend maal en overvloedig veel champagne vierden. Ook hier een bont en internationaal gezelschap, sommigen bekleed met de versierselen die bij de orde horen, anderen in kostuum of avondtoilet.

Het leven is een schouwtoneel, zei Joost van den Vondel al (1668). En ach, het maakt niet uit wat je aan hebt. Bij elke rol die je speelt hoort een outfit en een gedragscode. Dus als we een boottochtje maken over de rivier de Marne, groet ik als een matroos. Ik zie het zo: Het leven is een feest, en je wordt uitgenodigd zelf de slingers op te hangen.

120 borden en duurzame wijn

Verloofde is jarig en we hebben de wederzijdse familie uitgenodigd. Hoewel niet iedereen kan, zijn we toch met ruim dertig man/vrouw/kind (de jongste is een baby’tje van drie weken, de oudste is tachtig) om zijn geboortejaar te vieren.

Verloofde houdt van koken. En een oude huisregel luidt dat degene die jarig is, het menu mag kiezen. Hij gaat voor vier gangen, zelf te bereiden uiteraard. Dan is dertig best veel. Vier gangen = 120 borden, exclusief kaas en dessert. Uitgeserveerd en op servies, want aan wegwerp doen we niet. Wat een mens zich niet allemaal op de hals haalt.

De wijn vloeit rijkelijk, zoals dat hoort bij feesten en partijen. Eén van de wijnen die we schenken is onze huisfavoriet, de sauvignon blanc van Paul Clüver. Overgehouden aan ons bezoek aan Zuid-Afrika, een paar jaar geleden. Een heerlijke wijn, met elegante frisse zuren. De ligging van de wijngaard, in de Elginvallei (zo’n 70 km ten zuidoosten van Kaapstad) is daar niet vreemd aan: het is één van de koelste streken van Zuid-Afrika.

Daar ligt ook De Rust, het familiedomein van dr. Paul Clüver (voorheen neurochirurg, vandaar het dr. en op het etiket van de wijn is de umlaut weggelaten). De opeenvolgende generaties hebben er sinds eind 19e eeuw schapen, geiten en koeien gehouden maar leefden voornamelijk van de appelteelt. Toen in de loop van de jaren 1980 bleek dat de grond ook bijzonder geschikt was voor wijnbouw, stortte de gehele familie Clüver, vader, moeder en vijf kinderen, zich passioneel op de transformatie naar wijnbouw. En met resultaat. In relatief korte tijd ontwikkelden de Clüvers een aantal prachtige sauvignon blancs, gewurztraminers en rieslings.

Maar de familie doet meer. Vanuit de overtuiging dat alles in het leven samenhangt en uit respect voor wat de aarde voortbrengt, is de oude heer Clüver al jarenlang bezig op ecologisch verantwoorde wijze wijn te verbouwen. Dat wil onder andere zeggen dat er zo min mogelijk bestrijdingsmiddelen gebruikt worden, maar ook dat er gewerkt wordt aan ecotoerisme (mountainbiken door de wijngaarden, om maar iets te noemen) en dat er gelet wordt op correcte afvoer van afvalwater bijvoorbeeld. Daarnaast bewaken de Clüvers de goede arbeidsomstandigheden op het 2000 ha tellende domein en monitoren ze het ‘Thandi empowerment wine-producing project’ waar de locale bevolking de wijnen produceert.  Thandi betekent in het Xhosa, één van de elf officiële talen in Zuid-Afrika, zoveel als liefde, genegenheid en zorg dragen voor. Mooie naam, prettige wijn. Die overigens verkrijgbaar is bij Albert Heijn.

Terwijl ik de glazen sauvignon blanc bijvul tijdens het familiedinertje, valt mijn oog (nu pas!) op het labeltje op de hals van de fles: ‘Integrity and sustainability, certified’ met daarbij een trackingnummer. Het is een kwaliteitskeurmerk van de South African Wine and Spirit Board die daarmee bewuste en duurzame wijnbouw stimuleert en ondersteunt. Daarin staat Zuid-Afrika natuurlijk niet alleen maar de Clüvers zijn denk ik wel trendsetters op dat vlak geweest. Wijn met hart, ziel en verstand gemaakt,  en in de beste familietradities. En zo drinken wij hem ook graag!