Bokkensprongen

De gelijkenis ontgaat me enigszins maar ik ben natuurlijk ook niet gespecialiseerd in het scrotum, en zeker niet in dat van dieren. Toch schijnt er een verband te zijn tussen de platte flacon-achtige Duitse wijnfles bekend als bocksbeutel, en de ballen van een mannelijke geit, de bok dus: de vorm zou overeenkomstig zijn en die zou de naam verklaren. “Bokkensprongen” verder lezen

Volgende generatie

Het is altijd even afwachten hoe je elkaar de volgende ochtend aantreft na een levendige, lange avond aan tafel, met een glas of twintig, per persoon. Gelukkig zijn we professionele proevers en waren de spuugemmertjes voller dan de glazen. Dus het weerzien met Christian Dautel is ’s ochtends fris en hartelijk. Hij is ruim een hoofd groter dan ik, bijna de helft jonger en een stuk hipper, met zijn in staart gebonden rasta haar en wenkbrauwpiercing. Niet het prototype van een Duitse wijnboer zou je zeggen… “Volgende generatie” verder lezen

Dubai en wijn?

Een hoofddoek zou van pas gekomen zijn. Niet omdat ik opeens bekeerd ben maar om mijn gezicht te beschermen. Het is ver na middernacht als we, met de nodige vertraging, in Dubai arriveren. Er woeden hevige zandstormen. Hoewel de contouren (en de lichtjes) een belangrijk deel van het imago uitmaken, is er van de fenomenale gebouwen nu weinig te zien, gehuld als de stad is in stoffige zandnevels. Op deze verrassende weersomstandigheden zijn we niet voorbereid. Wel op een aantal wijn-arme dagen. Alcohol is immers niet zo maar verkrijgbaar in moslimlanden als de Verenigde Arabische Emiraten (waarvan Dubai één van de zeven is). Daarom hebben we zelf wat meegenomen. Eigen import als het ware. Ik zie al uit naar het glaasje straks op de hotelkamer. “Dubai en wijn?” verder lezen

Power wine

Ik had me ingesteld op een aantal wijnloze dagen. Niet dat ik mezelf iets wilde bewijzen, of nodeloos op de proef stellen, maar we gingen op reis, naar een tropisch eiland en daar houdt geen wijnrank het uit. Dus de kans dat ik fatsoenlijke wijn op Jamaica zou tegen komen, achtte ik klein, en indien geïmporteerd, niet te betalen. Bij wijze van alternatief zou ik me verdiepen in de nationale drank van Jamaica, rum. Met die missie op zak bezocht ik al op de tweede dag een supermarkt, wat so wie so leuk is in een buitenland. Sta ik daar in de liquorafdeling en wat zie ik? Jamaican wine. Hij bestaat! Sterker, er blijken twee soorten te zijn, een dansbare en een drinkbare versie. De eerste is te prefereren. “Power wine” verder lezen