Het speelkwartier – jeugdige overmoed en oude wijnen

Over troebele wijnen en heldere hoofden

album - d'étiquettesWe waren jong en met z’n zessen. Een gelegenheidsclubje ervaren wijndrinkers maar onervaren wijnproevers. Toch hadden we het voor elkaar gekregen om een aantal mooie flessen wijn uit de kelder van de oude buurman te mogen proeven en te beoordelen.

Het is, ruim 15 jaar na dato, vermakelijk om de proefnotities van die avond te herlezen. In een speciaal daartoe aangeschaft  ‘Album d’étiquettes’ noteerden we onze bevindingen. Wat een heerlijke onbevangenheid, wat een jeugdige overmoed. De notities variëren van ‘is net vruchtenlimonade, licht en gemakkelijk’ (Château Gravet, Saint-Émilion 1990) tot ‘doe maar twee kistjes’ (Château Bellegrave Saint-Émilion, 1982). Ik herinner me niet dat we spuugden. Wel dat we gaandeweg wat lacherig werden om onze eigen associaties (‘deze wijn is helderder dan jij nu bent’), maar dat zal met het voorgaande te maken hebben.

Het waren bijna allemaal Bordeaux wijnen die we proefden, waaronder een aantal Fronsacs. Alsof we er verstand van hadden, noteerden we ‘erg lekker, een echte Fronsac’ (Château La Croix Jeandeman, 1983). Wat dan het kenmerkende aan een Fronsac was, lieten we gemakshalve achterwege. In die tijd was dat waarschijnlijk nog iets boers. De Canon-Fronsac 1979 van Château Labory vonden we ‘wat agressief, beetje wrang, wel lekker maar harder…’

In de jaren 1980 is er een inhaalslag geweest met betrekking tot de vinificatiemethoden in deze appellation, die ooit beroemder was dan buur Pomerol, aan de andere kant van de stad Libourne. Er werd veel geïnvesteerd in nieuwe vaten waardoor  de wijnen iets van het eerdere nukkige karakter verloren en wat soepeler werden. Wellicht hadden we daar al iets van geproefd.

De topper van de avond beloofde de Château Charron, Premières Côtes de Blaye 1979  te worden, onderscheiden met een Médaille d’Or. Met de nodige egards werd de fles ontkurkt en behoedzaam uitgeschonken. Helaas, wat viel die tegen! Hij was troebel, er zat veel depot in de fles (‘allemaal rotzooi onderin’) en was zurig. Deze wijn was duidelijk ‘over de dronk heen’, constateerden we teleurgesteld, al gunden we hem wel nog een herkansing. In een saus.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *